အခုေတာ့ ဟာသ တခ်ိန္တုန္းက ဒုကၡ

လူရယ္လို႕ျဖစ္လာရင္ ဒုကၡ ဆိုတာ မလြဲမေသြ ၾကဳံ ၾကရတယ္ဗ်။ဒါေပမယ္႔ တခါတေလက်ေတာ့ ဒုကၡ နဲ႕ၾကဳံေနတုန္းသာ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတာ၊ အဲ ၾကဳံ ျပီးေတြ႕ျပီးေတာ့လည္း ဘဝရဲ့ အေမာေျပစရာ ဟာသ တပုဒ္အျဖစ္က်န္ေနတတ္ျပန္ေရာ။ ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး ဆိုတာ လူတိုင္းရဲ႕ဘ၀မွာရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ မိတ္ေဆြမွာ လည္းရွိမွာပါ။ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ပထမဆံုး tag post အျဖစ္ ေရးေဖာ္ေရးဖက္ ေရာင္းရင္းမ်ား အား တေလးတစား ဒုကၡ ေပး လိုက္ရပါတယ္။ ေရးေပးရမယ့္ blogger list ကေတာ့ ...
(၁)သံလြင္ဟီး႐ိုး ေရးျပီး
(၂)ကိုဗီလိန္
(၃)ကိုေတာင္ေပၚသား
(၄)ကိုအိမ္
(၅)ကိုဖိုးဂ်ယ္ ေရးျပီး
(၆)ခ်မ္းရဲ
(၇)ကိုရွင္းသန္႕
(၈)ကိုေမာင္မ်ိဳး ေရးျပီး
(၉)မေခါင္ေခါင္
(၁၀)မနန္းညီ ေရးျပီး
ကဲ ! ေရးေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ။ :P


ေမာင္bee ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ မွာေတာ႔ ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး ေပါ ပါ့။ အဲဒီထဲ က မွတ္မွတ္ရရ တခုကို ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ .......


ကြ်န္ေတာ္ဆိုတဲ့ ေကာင္က ငယ္ငယ္ကတည္း တအားေမ့တတ္ တဲ့ ေကာင္။ ဘာလုပ္လုပ္ ေမ့လိုက္ရမွ ေက်နပ္တာ ဗ်။ အရမ္းေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ေက်ာင္းသြားရင္လြယ္အိပ္မပါတာတို႕၊ကားေမာင္းရင္ ကားေသာ့ေမ့တာတို႕ ေလာက္ပါ။ ဟီး ။ အဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ဒုကၡ က ဒီ ေမ့တတ္တဲ့ အက်င့္က ဘဲ စတာေပါ့ ဗ်ာ။ ဒီအေၾကာင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ့္ တပည့္ေက်ာ္ မင္းမင္း အေၾကာင္းကို အရင္ေျပာျပဦးမယ္။ အဲဒီတုန္းက အေဖက ဒီေကာင္႔ကို အေဖာ္လည္းရ လက္တိုလက္ေတာင္းလည္း ခိုင္းရေအာင္ သူ႕ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ ေတြဆီကေန အိမ္ကို ေခၚထားလိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေနတာၾကာေတာ့ ကားေတြဘာေတြေမာင္းတတ္ သြားတဲ့အထိ ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ္႔ ဒီေကာင္႔ကို Toshiba သိလားေမးရင္ အဲဒါ စားစရာ လားလို႔ ျပန္ေမးတဲ့ေကာင္။ ပါးရည္နပ္ရည္ ရွိတာေျပာပါတယ္။ ထားပါေတာ့။ ဒါက တပည့္ေက်ာ္ ငမင္း အေၾကာင္း။


တေန႔ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္႔လက္ကိုင္ဖုန္း ေပ်ာက္ပါတယ္။ ဘယ္နား က်န္မွန္း လည္းမမွတ္မိ။ ဘယ္မွာမွလည္း ရွာမရ။ ဖုန္းကတန္ဖိုးမၾကီးေပမယ္႔ ေကာက္ရတဲ့သူ က လက္ေဆာ့ျပီး ႏိုင္ငံျခား ေကာ္ ေခၚလို႔ ကေတာ့ ေမာင္ဘီး တို႔ အလိုလို ဂိန္ျပီ။ ေပ်ာက္တာကလည္း ညေန၆နာရီ ေလာက္ဆိုေတာ့ ႐ုံးကိုလွမ္းပိတ္ဖို႕လည္းအခ်ိန္ ကမမွီ။ဪ ...ဒုကၡ။ ရွာရင္းရွာရင္း မ်က္လုံးေတြလည္း ျပာ၊ေဇာေခြၽးေတြလည္း ျပန္။ ေပ်ာက္တဲ့ဖုန္းနံပတ္ကို ေခၚေတာ့ ဖုန္းကမကိုင္ဘူး။အေဖကလည္း ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ဆဲတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ကို႔အျပစ္နဲ႕ကိုဆိုေတာ့ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္မသိဘူး။ စဥ္းစားတာလည္း ေခါင္းေပၚမွာ ၾကက္ဥ ေလးငါးလုံးဆင့္ ေၾကာ္လို႕ရေနျပီ။ ဘယ္လိုေပ်ာက္မွန္း ရိပ္ရိပ္ေတာင္စဥ္းစားလို႕မရ။ ဟိုနားရွာလိုက္ ဒီနားရွာလိုက္ ဖုန္းလွမ္းေခၚၾကည့္လိုက္ ေနာက္ဆုံးဘယ္လိုမွ ရွာမရတဲ့ အဆုံး လက္ေလွ်ာ႔ျပီး ထိုင္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ တတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ စိတ္လည္းဆင္းရဲလိုက္တာမေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ဒီလိုနဲ႕ ၈နာရီခြဲ ေလာက္မွာေတာ့ ေမာင္မင္းၾကီးသား ငမင္း ကားေမာင္းျပီးျပန္ လာပါတယ္။ လက္ထဲမွာ က ကြၽန္ေတာ့ဖုန္း။ အဲမယ္ သေကာင္႔သားက ဖုန္းကို အက်အနကိုင္ျပီး ရာဇာေနဝင္းတဝက္၊ေက်ာ္ဟိန္းတဝက္ အိုက္တင္နဲ႕လမ္းေတာင္ေလွ်ာက္လိုက္ေသး။ သိတယ္မဟုတ္လား ေျခေထာက္က ေျမာက္ႂကြေျမာက္ႂကြ၊လက္ကတကားကား ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အေဖ ကို႔ကို ဆူထားသမွ် အတိုးခ်ျပီး ဒီေကာင္႔ကိုပိတ္ေကာ္ ပစ္တာေပါ့။ ေနာက္မွ ငမင္း ကသူ႕အျဖစ္ကိုျပန္ေျပာျပေတာ့ မွ ရယ္ရမလို ငိုရမလို ကိုျဖစ္ေရာ။ ျဖစ္ပုံကဒီလိုဗ်။


အဲဒီေန႕က ကြၽန္ေတာ္အျပင္ကေနကားနဲ႕ျပန္လာေတာ့ အေမက ငမင္း ကို သူ႕ေမာင္ကြၽန္ေတာ္ဦးေလးအိမ္မွာ ပစၥည္းတခုသြားယူခိုင္းပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္းေတာ့ ကားေမာင္းရင္း ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ေဘာင္းဘီးထဲက ထြက္က်ေနမွန္းမသိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္႕ဖုန္းက ကားဖင္ထိုင္ခုံ ေအာက္မွာ ညက္ျပီး ငမင္းနဲ႕အတူပါသြားတယ္ဆိုပါေတာ့။ ဒါနဲ႕ဒီေကာင္က လမ္းမွာ ကားထဲက ကက္စက္ေခြ တေခြေတြ႕တာနဲ႕ ဖြင့္ျပီး ျငိမ့္ေနတယ္ဆိုဘဲ။ အဲဒီတုန္း က မွတ္မွတ္ရရ IC unlugged show ေပါက္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။
ဒီလိုနဲ႕ေမာင္းလာလိုက္တာ လမ္းတဝက္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ သီခ်င္းသံတခု ထပ္ၾကားတယ္တဲ့။ ၾကားမွာေပါ့ ဒီကေကာင္ကအိမ္ကေန တစီစီေခၚေနတာကိုး။ ဒါကိုသူ က ဖုန္း ring tone ကလာတယ္ မထင္ဘူး။ IC show က ဗံုတီးသံ ထင္လို႕တဲ့ ဗ်။ သေဘာေတြက်ျပီး စည္းခ်က္အတိုင္း ေလတခြၽန္ခြၽန္၊ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ ေတာင္လုပ္ေနတာတဲ့။ သူကေခါင္းတဆတ္ဆတ္ ဒီကေကာင္မွာေတာ့ဖုန္းေပ်ာက္လို႕ ေခါင္းမီးေတာက္ေနျပီ။ ၾကည့္ဦး လုပ္ပုံက ဖုန္းေပ်ာက္လို႕ဖုန္းေခၚပါတယ္ဆိုမွ ေနသစ္မိုး ရဲ့ percussion အားျဖည္႔တယ္ ထင္တယ္ တဲ့။ ျပတ္ကေရာ။​‌​
ဒါနဲ႕ မျပီးေသးဘူး။ ေနာက္ တပုတ္လည္း ဒီဗံုသံ ဆိုေတာ့ ငမင္း အစာသိပ္မေၾကေတာ့ဘူးေလ။ အဲမယ္ ဒါေတာ့ မဆိုးဘူး။ ေမာင္ဘီးတပည့္ေလ ဒီေလာက္ေတာ့နပ္တာေပါ့။ ဒါနဲ႕ကက္ဆက္ကိုလွမ္းပိတ္လိုက္ျပီးနားေထာင္ေတာ့ အေစာကဗံုသံထြက္တုန္းဘဲတဲ့။ ထြက္မွာေပါ့ အေဖကေဒါသထြက္လို႕ အေနာ္က ဆက္တိုက္ေတြ ေခၚေနတာကိုး။ ဒါကို ေက်းဇူးရွင္က ဘယ္လိုထင္တယ္ထင္သလဲ။ FM ေရဒီယို မိျပီးလာေနတဲ့ ဗံုသံဆိုျပီး ပိုေတာင္ေပ်ာ္သြားေသးဆိုဘဲ။ ring tone ေဟ့ အဲဒါ ring tone ဟ ငါ့နယ္ ေနာ္။ သူ႕လက္ထက္က်မွ ring toneကို FM ေတာင္ဖမ္းမိေနေသး။ ဒီလိုနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္႔ ဦးေလးအိမ္ေရာက္လို႕ ကားစက္သတ္တာေတာင္ ဒီဗံုသံ ၾကားရျပန္ေရာတဲ့။ ေသခ်ာျပီ ဒါ သူ႔ ကို သရဲေျခာက္ျပီေပါ့။ ေနာက္မွ ကားေပၚကဆင္းျပီး အသံလာရာေသခ်ာၾကည့္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဖုန္းကို ေတြ႕တာတဲ့။ ျဖစ္ရမယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ေတြ႕ေသးလို႕။ ဒီက်မွသူ႕ကိုသူ သေဘာက်ျပီး ျပန္ေတာင္ရီေနေသးသတဲ့။ ဖုန္းေတြ႕ေတာ့တခါ ဘာျဖစ္တယ္ ထင္သလဲ။
အဲဒီတုန္းက ဦးေလးတို႕တိုက္က ၁၀ထပ္ဆိုေတာ့ ဓတ္ေလွကားနဲ႕တက္ရတယ္တဲ့ဗ်။ ဒါနဲ႔ ဖုန္းကို ကြၽန္ေတာ့ဦးေလးကိုျပမယ္ဆိုျပီး အကၤ်ီအိတ္ကတ္ထဲ အက်အနထည့္လာလိုက္တယ္ တဲ့။ ဓတ္ေလွကားထဲလည္းေရာက္ေရာ ခုနဗံုသံနဲ႕အတူ ဖုန္းကေအာ္ျပန္ေရာ။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္လဲဆိုေတာ့ ဒီေကာင္က ဖုန္းျမည္ေတာ့လည္း ကိုင္မွမကိုင္တတ္တာ။ ဓတ္ေလွကားေပၚက လူေတြကေတာ့ သူ႕ၾကည့္ျပီးရီမွာေပါ့။ ဒီေလာက္ဖုန္းလာေနတာ မကိုင္ဘဲ ဘာလုပ္ေနလည္းေပါ့။ သူလည္း ရွက္တာနဲ႕ မ်က္နာကိုလက္နဲ႕ကြယ္ထားရတယ္တဲ့။ အဲလိုပါ ဆို။ ဒါနဲ႕ အေပၚေရာက္ေတာ့လည္း ဦးေလးက တခါးေသာ့ခပ္ ျပီးဘယ္သြားမွန္းမသိ။ ဗံုသံကလည္းထြက္ ကိုင္ကလည္းမကိုင္တတ္ စဥ္းစားသာၾကည့္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဖုန္းလည္း battery ကုန္ျပီး ရပ္သြားတယ္ထင္ပါတယ္။ဘာသံမွမလာေတာ့ဘူးတဲ့။လာမွာဆိုလို႔ေတာင္ ဓတ္ေလွကားမစီးေတာ့ဘဲ ေလွကားကဘဲ ဆင္းခဲ့ေတာ့တယ္ တဲ့ဗ်ာ။ အဲဒါ ကြၽန္ေတာ့ေကာင္ ငမင္း ေလ။


ဒီအျဖစ္အပ်က္ ကိုျပန္ေျပာရင္အခုခ်ိန္ထိ ရီခ်င္တုန္းဘဲ။ အဲဒီထဲက ငမင္းကိုေတြ႕ရင္ ကြၽန္ေတာ႔္ေဘာ္ဒါေတြက IC ငမင္း တဲ့။ ဟီး။ ကြၽန္ေတာ္ လည္း ဖုန္းဆိုဘဲေတာ့မွ ring tone ကို ဗုံသံ မထားေတာ့ဘူး။
ေအာ္ ...တခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ဒုကၡ ဒုကၡ ... အခုေတာ့ ဟာသေပါ့ဗ်ာ။

ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
ေမာင္bee

ရႊိဳက္ ( သို႕ ) ေပ်ာ္ခဲ့ရေသာ ေခ်ာင္းသာ

" ရႊိဳက္ ...."

ေမာင္ဘီးတို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပိဳင္တူေအာ္ လိုက္ၾကတယ္။ အဲဒါဘာၾကီးလဲ လို႔ ေမးမလို႕လား?
ရႊိဳက္ ဆိုတာ ေမာင္ဘီး တို႕ထြင္ထားတဲ့ သာမန္လူငယ္ ဘန္းစကား ေလးတခု ပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမယ္႔ အဲဒီ ရႊိဳက္ လို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပိဳင္တူေအာ္ လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ရင္ထဲမွာေပါ့ပါးျခင္း၊လြတ္လပ္ျခင္း၊လန္းဆန္းျခင္း၊ညီညြတ္ျခင္း၊
က်ီစယ္ျခင္း၊ၾကည္ႏူးျခင္း စတဲ့စတဲ့ အေပ်ာ္ခံစားမႈေလးေတြ ေပ်ာ္ဝင္စီးဆင္း ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဒီအသံကို ေအာ္လိုက္ၾကားလိုက္တဲ့အခ်ိန္ခဏမွာတင္ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့စိတ္ကိုစုစည္းေပးသလို အားထည့္ေပးလိုက္သလိုျဖစ္ခဲ့ၾကရ ျပန္ပါတယ္ ။ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဇာတ္လမ္းက ဒီလိုဗ်ာ။

ကဲ ........ ရႊိဳက္!

ျပီးခဲ့တဲ့နွစ္ ဒီဇင္ဘာက ေပါ့ဗ်ာ။ ေမာင္ဘီး တေယာက္ မခြဲစဖူး တႏွစ္နီးပါးခြဲခဲ့ရတဲ့ ဇာတိခ်က္ေႂကြ ရန္ကုန္ေျမ ကို ပထမဆုံး အလည္ျပန္ပါတယ္။ မိသားစု ေတြ၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြ မေတြ႕ရတာကလည္းၾကာ၊ ရန္ကုန္မွာလို ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး မေနရတာလည္း ၾကာျပီ ဆိုေတာ့ ေမာင္ဘီး ေပ်ာ္တာ မေျပာနဲ႔ ျမင္ေတာင္မေကာင္းဘူး။ ဒီလိုနဲ႕ရန္ကုန္ ေရာက္ေတာ႔လည္း မိဘ၊ေဆြမ်ိဳးေတြက ေက်ာင္းပိတ္ျပန္လာတဲ့ သားဆိုေတာ့ ဖူး ဖူး ကို မႈတ္ေနတာ။ အဟိ ဟီ ။ ေလျဖတ္မွာေတာင္ ေၾကာက္ရတယ္ (ေမာင္ဘီး တို႕ေႂကြတက္ပုံ ေျပာပါတယ္)။ထားပါေတာ့။

ဒီလိုနဲ႕ ရန္ကုန္မွာကဲလို႕အားမရေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္စုျပီး ေခ်ာင္းသာထိသြားျပီး ေသာင္းက်န္းဖို႕ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ေျပာရဦးမယ္။ ေမာင္ဘီးတသက္မွာ ေခ်ာင္းသာေလာက္ေရာက္တာ ေခ်ာင္းသာ ဘဲ။ အေမ တို႕နဲ႕လည္း ခဏခဏ ေရာက္သလို၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ဆိုရင္ ဒီတခါ ...တတိယ အၾကိမ္ပါ။ သြားတာလည္းမေျပာနဲ႕ ရန္ကုန္နဲ႕ကလဲသိပ္မေဝး၊လူငယ္စ႐ိုက္နဲ႕ လည္းကိုက္တာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခရီးထြက္မယ္ဆိုရင္ ေခ်ာင္းသာဘဲ မ်က္ေစာင္းဝိုင္းထိုးၾကတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ေခ်ာင္းသာ သြားျဖစ္ေတာ့ ဒီတေခါက္ လူေတာ္ေတာ္ေတာ္ စုံပါတယ္။ မဆုံျဖစ္တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ​‌​ခ်စ္လုံး၊ေဘာေလး၊ထည္ၾကီး၊ေဇယ်ာျမင့္(ေမ်ာက္မူးလဲ)၊ေတာင္တြင္းၾကီး အကုန္ပါဘဲဗ်ာ။ခါတိုင္းဆို ဟိုအေၾကာင္းျပဒီအေၾကာင္းျပျပီး ရည္းစားနားဘဲကပ္ကပ္ ေနတဲ့ ဆရာဝန္ ခ်ီးခ်ီး လည္း ပါလာပါတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာ အလုပ္မ်ားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနတဲ့ ဟိုသေကာင့္သား ေရႊခ်ိဳကလြဲရင္ လူစုံပါတယ္ လို႕ဆိုရပါမယ္။ (မွတ္ပလား မလာခ်င္ဦး :P )

ဒီလိုနဲ႕ ခရီးထြက္မယ္႔ေန႕ ေရာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ စုရပ္ က အင္းစိန္လမ္းမေပၚက စံရိပ္ျငိမ္ မွတ္တိုင္နား မွာျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္-ေခ်ာင္းသာ Express ကား က ၁၁နာရီလာေခၚမယ္ဆိုရင္ ၁၀နာရီေလာက္ကတည္းက ေမာင္ဘီးတို႕တသိုက္ လူစုံသက္စုံ စ " ရႊိဳက္" ေနပါျပီ။ " ရႊိဳက္" ပုံက ဒီလိုေလ။

အဲဒီခ်ိန္မွာ ဂစ္တာတီး ရင္း ကားေစာင့္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕နားက ေကာင္မေလးခပ္ေခ်ာေခ်ာ ႏွစ္ေယာက္ျဖတ္သြားပါတယ္။(ေခ်ာတယ္လို႕ ထင္တာဘဲ ေမွာင္ေနေတာ့ ေသခ်ာေတာင္မျမင္လိုက္ဘူး ဟီး)
ဒါကိုေတြ႕လိုက္တဲ့ ေဘာေလး က ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္ နဲ႕ ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလး ထေအာ္ပါတယ္။

"ရႊိဳက္ !"

ပထမေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕လည္းဘယ္သိမလဲ? နည္းနည္းေၾကာင္သြားတာေပါ့။
"ရွိတ္"ဆိုလည္း "ရွိတ္" , "ၾကည္" ့ဆိုလည္း "ၾကည့္" ...
လက္တို႔လည္း တိုးတိုးေပါ့ဗ်ာ။ အခုေတာ့ လုပ္္ပုံ က "ရႊိဳက္" တဲ့ ေအာ္ခ်လိုက္တာ။တဖြဲ႕လုံးလည္း အဲဒီကို အာ႐ုံေရာက္ကုန္တယ္ ဗ်။ ျပီးေတာ့ အေစာက ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္လည္း အူေၾကာင္ေၾကာင္ကိုျဖစ္လို႕။သူတို႕ဘဲေနာက္သလို သ႔ူကသူ ဘဲေအာ္သလိုလို။ ဘာမွန္းကိုမသိဘူး။ ေဘာေလးကေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး မ်က္နာေတာင္ေျပာင္လိုက္ေသး။ အဲဒီက်မွ ကြၽန္ေတာ္တို႕လည္းေပါက္လိုက္ျပီ။

သေဘာကေတာ့ အားလုံးအသင့္၊ေကာင္မေလးေတြလာတယ္ ရွိတ္ၾက၊ ေျပာင္ၾကေပါ့ဗ်ာ။
အရွင္းဆုံး ေျပာရရင္ အခြက္ေျပာင္ဖို႕ ညာသံေပးလိုက္တဲ့ သေဘာ။ စကားကလည္း အသစ္၊ ဘာမွန္းကလည္းမသိဆိုေတာ ့အားလုံး ေတာ္ေတာ္သေဘာက်သြားၾကတယ္။ ဒါနဲ႕ဘဲ

ေကာင္မေလးေတြလာရင္ "ရႊိဳက္"
မမ ၾကီးေတြအန္တီၾကီးေတြလာလည္း ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး "ရႊိဳက္"
အဲမယ္ ဆိုက္ကားသမားလာရင္ေတာင္ ေလ့က်င့္တဲ့ သေဘာနဲ႕" ရႊိဳက္"
ကုန္ကုန္ ေျပာမယ္ဗ်ာ ေနာက္ဆုံး အနားကိုေရာက္လာတဲ့ ေခြးကိုေမာင္းရင္ေတာင္ "ရႊိဳက္" ဆိုဘဲ။ေခြးဆိုတာေျပးတာ ဖင္ပါတုန္တယ္။ အဲလိုေကာင္ ေတြ.....

ဒီလိုနဲ႕ေခ်ာင္းသာ သြားတဲ ့လမ္းတေလွ်ာက္လည္း လက္ဖက္ရည္ေသာက္၊ထမင္းစား မနားလိုက္နဲ႕ ရႊိဳက္ မယ္ဆိုတာၾကီးဘဲ။ ကားေပၚမွာပါလာတဲ့ တျခားခရီးသည္ေတြလည္းမေနရဘူး။ တ ရႊိဳက္ ရႊိဳက္ လုပ္ေနၾကတာကိုး။ေနာက္ဆုံး ကားစပယ္ရာ အကိုၾကီးက ကားထြက္ဖို႕လူစစ္တာေတာင္ ဟို "ရႊိဳက္" အုပ္စု လူစုံျပီလား တဲ့။ ဟီး :P


ေခ်ာင္းသာ ပထမေန႕

ဒီလိုနဲ႕ေနာက္တေန႕မနက္က်ေတာ့ ေခ်ာင္းသာ ေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။တည္းတဲ့ ဟိုတယ္ကေတာ့ ခိုင္ေခ်ာင္းသာ ပါ။ ခိုင္ေခ်ာင္းသာကို ၾကိဳက္တာေတာ့ ေစ်းႏႉန္း သင့္႐ုံ သာမက ေနာက္တခုက ကမ္းေျခနဲ႕ေတာ္ေတာ္ကို ကပ္ေနလို႔ပါ။ သေဘာကေတာ့ ေမာင္ဘီး တို႕တည္းတဲ့ ဘန္ဂလို ကေန ဂြၽန္းထိုးဆင္းလိုက္ ကမ္းေျခေသာင္ျပင္ဘဲဗ်ာ။ အရွင္းဆုံးေျပာရရင္ ရႊိဳက္ လို႕အေကာင္းဆုံးေနရာေပါ့။ထားပါ။


ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘဲ ပင္လယ္ေရကို စိတ္ရွိလက္ရွိ စိမ္ပလိုက္မိတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ပင္လယ္စာေတြစားလိုက္ၾက၊ဂစ္တာေလးတီးလိုက္၊ေဘာလုံးဆင္းကန္လိုက္ ဟုတ္ေနတာပါဘဲ။ ဆရာဝန္chee chee တေကာင္ကေတာ ့ volley ball အပုတ္ေကာင္းတာ လက္ဆစ္လြဲသြားတယ္။
ေရာက္ကတည္းက က ျမင္းေက်ာထခ်က္ ဗ်ာ။ ျဖစ္တာေတာင္ နည္းေသး။ ဒီေကာင္႔ ကို ဆရာဝန္လို႔ ဘယ္သူကယုံမွာလဲ။ အင္းအင္း စားျပီးေျပာေတာင္မယုံဘူး။ ​‌​ခ်စ္လုံး ကေတာ့ သိတယ္မဟုတ္လား စိတ္ခ်ရတယ္ သူမ်ား "ရႊိဳက္" ဆိုတာေတာင္ သူကသိပ္စိတ္မဝင္စားဘူး သူ႕ HC ပုလင္းေလးနဲ႕ သူဟုတ္ေနတာ(ၾကဳံတုန္းေလး ဒီေကာင္ေတြကို ဒီလိုကစ္ထား မွ :P )။ ေဘာေလး နဲ႕တျခားေကာင္ေတြကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္းေပါ့၊

" ရႊိဳက္"

ေခ်ာင္းသာ ဒုတိယေန႕

ေနာက္တေန႕မနက္ ကြၽန္ေတာ္ႏိုးေတာ့ ႏိုးႏိုးခ်င္းဘဲ ျပတင္းေပါက္က လိုက္ကာ ကိ ုအသာဖယ္ျပီး ကုတင္ေပၚကဘဲ ပင္လယ္ၾကီးကို အားရေအာင္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ ဘာလို႔လဲေတာ့ မသိဘူး။ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္ ကတည္းက ကမ္းေျခေရာက္ျပီ ဆိုရင္ အိပ္ရာႏိုးတာနဲ႕ ကုတင္ေပၚကေန ပင္လယ္ကိုၾကည့္ရတဲ့ feelကို အေသၾကိဳက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ေကာင္းေကာင္းခံစားေနတုန္း ....

"ရႊိဳက္"

တံခါးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ထည္ၾကီး နဲ႕ ေဇယ်ာျမင့္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ေမာင္ဘီးတို႕ဘန္ဂလိုရဲ့ေဘးခန္းကို ေကာင္မေလး တဖြဲ႕ ဒီမနက္ဘဲ ေရာက္လာတယ္တဲ့ ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးရွင္ေတြက ေစာေစာစီးစီး လာ ရႊိဳက္ေနတာကိုး။သိပ္ေတာင္မၾကာလိုက္ဘူး " ရႊိဳက္" ဆိုတဲ့အသံၾကားတာနဲ႕နဲ႕ လူစုံသက္စုံ ေရာက္ခ်လာၾကပါေရာ။ျပီးမွ ဟိုတယ္ကေကြၽးတဲ့ Breakfast စားရင္းဂစ္တာ စတီးေတာ့တာဘဲဗ်ာ။
ထုံးစံအတိုင္း ေပါ့ဗ်ာ... ေကာင္မေလးေတြ ေဘးခန္း ေရာက္လာျပီဆိုေတာ ့သီခ်င္းဆိုရင္း လူပ်ိဳသံေပးၾကတာ ေပါ့။ေခတ္စကားနဲ႕ေျပာရင္ ေညာ္ၾကတာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ စကားနဲ႕ဆိုရင္ေတာ့ သိတယ္မဟုတ္လား "ရႊိဳက္"ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။

ဒီလိုနဲ႕ ေကာင္မေလးေတြ နဲ႕ခင္ဖို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ဘက္က ထိုးစစ္ စစဥ္ပါတယ္။စဥ္ပုံ ကဒီလို။ စစခ်င္း ကမ္းေျခမွာ ငါးကင္ပုစြန္ကင္လိုက္ေရာင္းတဲ့ ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုးသည္ ကို ေခၚပါတယ္။ျပီးမွ ဝယ္စားသလိုလို နဲ႕ငါးကင္သည္ကို "အေဒၚၾကီး ဟိုဘက္မွာ ေကာင္မေလးေတြေတြ႕ လား၊သူတို႕ကိုသြားေမး၊ ငါးကင္စားမလား လို႕ စားမယ္ဆိုရင္ သူတို႕စားသမွ် အေနာ တို႕ဒကာခံ မယ္လို႕ "

ငါးကင္သည္အေဒၚၾကီးလည္း ရွက္ကိုးရွက္ကန္းကလည္ျဖစ္ ေရာင္းကလည္းေရာင္းခ်င္ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။

" အေဒၚၾကီးေရာင္းရမွာ ေနာ္ အျမင္ကတ္ကတ္နဲ႕ အကုန္ယူလိုက္ရင္ အေဒၚ ပြျပီေနာ္။"

ထည္ၾကီးက ဝင္က်ပ္လိုက္ေတာ့မွ စပ္ျဖီးျဖီးနဲ႕ ေကာင္မေလးေတြဆီထြက္သြားျပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ကို လက္ညိဳးထိုးျပလိုက္၊ သူ႕အကင္ေတြ ျပလိုက္ အပီ စေရာင္းပါေတာ့တယ္။။ အေဒၚၾကီးကလက္ညိဳးထိုးျပလို႕ ေကာင္မေလးေတြ လွမ္းၾကည့္တာနဲ႕ ဇာတ္တိုက္စရာမလိုဘူး ဗ်။ အားလုံး တညီတညြတ္တည္း " ရႊိဳက္" လို႕ေအာ္ၾကျပန္ေရာ္။ တေအာင့္ၾကာေတာ့ အေစာက အေဒၚၾကီး မ်က္နာမသာမယာနဲ႕ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ေကာင္မေလးေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေနာက္မွန္းသိလို႕မယူၾကဘူး ထင္ပါတယ္။ဒါနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ထဲ က မ်က္နာအေျပာင္ဆုံး ေဇယ်ာျမင့္ကို ပြဲထုတ္ဖို႕ စီစဥ္ရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေကာင္ ကလည္း ႏွစ္ခါ မေမးရဘူး။ေျပာင္ရမယ္ဆိုလို႔ကေတာ့ ေနရာေမေရြးအခ်ိန္မေရြးဘူး။

အေဒၚၾကီး ဆီက အကင္ဗန္း ကို ေခါင္းေပၚအသာရြက္တင္ ျပီး ေကာင္မေလးေတြဆီ ဟန္ပါပါနဲ႕ ထြက္သြားေတာ့တာဘဲ။

"ေဟာဒီ က ငါးကင္၊ပုစြန္ကင္ ပူပူေလး ေတာ္ " လို႕ေအာ္ျပီး မို႕မို႕ျမင့္ေအာင္ အေၾကာ္ေရာင္းတဲ့ အိုက္တင္နဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ကို မ်က္ေစာင္းေတာင္ထိုးသြားေသးတယ္။

"ေဟး ... ရႊိဳက္ !"

တဖြဲ႕လုံး အားေပးခ်က္ဗ်ာ။ ရီလိုက္ရတာလည္း မေျပာနဲ႕မ်က္ရည္ပါ သီးတယ္။ေကာင္မေလးေတြလည္း ဘယ္ခံႏိုင္မလဲ။ ျပဳံးသူက ျပဳံး ရီသူက ရီ ငါးကင္ယူစားတဲ့သူက ယူစားနဲ႕ ေနာက္ဆုံး ခင္သြားၾကပါေရာ။

အဲလိုေကာင္ေတြ ဆို ........

ေခ်ာင္းသာတတိယေန႕

ဒီလိုနဲ႕ေနာက္ဆုံးေန႕ေရာက္ေတာ့ ေမာင္ဘီး တို႕အဖြဲ႕ဟာ မနက္ပိုင္းေစာေစာ ထျပီး သဲျဖဴကြၽန္းကို ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ သဲျဖဴကြၽန္းဆိုတာ ကေတာ့ ေခ်ာင္းသာကေန စက္တက္ေလွနဲ႕ နာရီဝက္ေလာက္ ခုတ္႐ုံ ျဖင္႔ ေရာက္ပါတယ္။ ခ်စ္လုံးက ေတာ့ ေရမကူးတတ္ လို႔ အတင္းေခၚတာေတာင္မလိုက္ပါဘူး။ အဲဒီ သတိၲခဲကလြဲရင္ က်န္တဲ့ ရႊိဳက္မယ္႔ အဖြဲ႕ေတြ အကုန္ပါ ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕သဲျဖဳကြၽန္းသြားတဲ့ ေလွဆိပ္မွာ ငါးမွ်ားတံတို႕၊ေရငုပ္မ်က္မွန္တို႕ ငွားရင္း ေလွ အလာကိုေစာင့္ေနၾကရပါတယ္။ ေလွကေတာ္ေတာ္နဲ႕မလာတာနဲ႕ အရိပ္ေကာင္းတဲ့သစ္ပင္ေအာက္မွာ ပုစြန္ကင္ျမည္းရင္း ထန္းရည္ ဝင္ကစ္လိုက္ေသးတယ္။ သဲျဖဴကြၽန္းေရာက္ေတာ့ ေရငုပ္ၾက၊ငါးမွ်ားၾက နဲ႕ အဖြဲ႕သားေတြ သူ႕အလုပ္နဲ႕သူ ႐ႈပ္ေနပါတယ္။ ရႊိဳက္ဖို႕ကလည္း တကြၽန္းလုံး ကိုေတြ အဖြဲ႕တဖြဲ႕ဘဲ ရွိေတာ့ မလုပ္တက္လုပ္တက္နဲ႕ ငါးဘဲ ထိုင္မွ်ား ေနရပါတယ္။ခဏေနေတာ့ " ရႊိဳက္" လို႕ ေဘာေလး ေအာ္သံၾကားလို႕ၾကည့္လိုက္တာ သေကာင္႔သား ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ငါး ဗ်။ဒီလိုနဲ႕ သဲျဖဴကြၽန္းကျပန္ေတာ့ ငါးတေကာင္အဖတ္တင္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။ (ဒါေတာင္ အဲဒီငါးကို ေလွဆိပ္ကေန ဟိုတယ္ကို ဆိုက္ကယ္နဲ႕အျပန္ လမ္းမွာတႂကြားႂကြား လုပ္ေနၾကေသး၊ တသက္နဲ႕ တကို ဒီတခါဘဲ မိဖူးတာကိုး)

ညဘက္ေရာက္ေတာ့ မနက္ျဖန္ျပန္ရေတာ့မယ္ဆိုျပီး မီးကုန္ယမ္းေသာင္းက်န္း ၾကေတာ့တာဘဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕က ေဇယ်ာျမင့္နဲ႕ဟိုဘက္အခန္းက ေကာင္မေလးတေယာက္နဲ႕ေတာင္ ဘာလိုလို ညာလိုလို ျဖစ္ေနျပီေလ။ေကာင္မေလး နာမည္က ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတာ့ ေသခ်ာမသိဘူးဗ်။ မျဖိဳး ဆိုလာဘဲ၊ ဒီေလာက္ဘဲ သိ တာ။ ဒါလည္းမရဘူး ေဇယ်ာျမင့္နဲ႕မျဖိဳး ေသာင္ျပင္မွာ စကားေျပာတာလည္းျမင္ေရာ ခ်က္ခ်င္း သီခ်င္းတပုတ္ ျဖတ္ျပီး ​‌​ေကာက္ဆိုၾကတယ္။ ဆိုတဲ့သီခ်င္းက အာဇာနည္နဲ႕ရင္ဂိုတြဲဆိုထားတဲ့
ကံေကာင္းျခင္းလက္ေဆာင္။ခပ္ျမဴးျမဴးေလး။ ဆိုပုံကိုၾကည့္ ဦး ...ဘာတဲ့

~ ~ ယူပါျဖိဳး ~ကံေကာင္းျခင္းေတြ ကို ေလး~~ ယူပါျဖိဳး ~~ဒါေဇ့ရဲ့လက္ေဆာင္ဘဲ ေဟ႔~~

ေဇယ်ာျမင့္ အေမွာင္ထဲက မၾကားတၾကားလွမ္းဆဲေသးတယ္။မရေတာ့။
အဲဒီခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္လည္းကြဲေနၾကျပီဆိုေတာ့ ဒြန္႕တဲ့သူကဒြန္႕၊အလ်ားလိုက္ေပါက္တဲ့ အုန္းပင္ေပၚတက္ခုန္သူကခုန္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲ မီးပန္းတို႕၊အကင္တို႕ေရာင္းတဲ့ေစ်းသည္ေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႕လုပ္တာကို ေမ်ာက္ပြဲလို လာၾကည့္ေနေသးတယ္။ ေကာင္းေရာ။

~ ~ ယူပါျဖိဳး ~ကံေကာင္းျခင္းေတြ ကို ေလး~~ ယူပါျဖိဳး ~~ဒါေဇ့ရဲ့လက္ေဆာင္ဘဲ ေဟ႔~~

ေနာက္ဆုံးေန႕

ေနာက္ဆုံးေန႕ မနက္ေရာက္ေတာ့ ကမ္းေျခကဘုရားဖူး၊ ပစၥည္းသိမ္းျပီး လာေခၚမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္တို႕စီးေတာ္ယာဥ္ ကို ဟိုတယ္ေရွ႕က ေစာင့္ၾကပါတယ္။ကားလာေတာ့လည္း ဟိုတယ္ဝန္ထမ္းေတြက ကားေပၚထိလိုက္ပို႕ၾက ႏွုတ္ဆက္ၾက နဲ႕ဝန္ေဆာင္မႈလည္းေကာင္း ဧည့္ဝတ္လည္းေက် ၾကရွာပါတယ္။ ျပန္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မျပန္ခ်င္သလို၊တခုခု ကိုဘဲလြမ္းသလို နဲ႕ စိတ္ထဲမွာ မလန္းၾကပါဘူး။
ဒီလိုနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ကားဟာ တျခားခရီးသည္ေတြကို တဟိုတယ္ ဝင္ တဟိုတယ္ ထြက္နဲ႕လိုက္ေခၚ ရင္း Belle Myanmar ဟိုတယ္ ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးတဖြဲ႕တက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒီမွာတင္ အေစာက မျပန္ခ်င္လို႕ ညစ္ေထးေထးျဖစ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕တဖြဲ႕လုံး ​...." ရႊိဳက္ "


စာႂကြင္း။ ။ ၂၀၀၇ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာ တုန္းက စာေရးသူနဲ႕သူငယ္ခ်င္း ေတြ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကရေသာ ေခ်ာင္းသာအေပ်ာ္ခရီး အား မွတ္တမ္းတင္ ေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ခ်စ္လုံး၊ခ်ီးခ်ီး၊ေဘာေလး၊ေဇယ်ာျမင့္၊ထည္ၾကီး၊ေတာင္တြင္းၾကီး အားလုံးအတြက္ အမွတ္တရ။

ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
ေမာင္bee

ေဇယ်ာျမင့္က ဒီလိုေရာင္းတယ္

သဲျဖဴကြၽန္း မွာ မိခဲ့တဲ့ ငါးနဲ႕ အမွတ္တရ

အျပန္ ဟိုတယ္ေရွ႕ လူစုံသက္စုံ အမွတ္တရ



အျပန္ကားေပၚအထိ " ရႊိဳက္ " ေကာင္း တုန္း

Kan Kaung Chin La Saung 10 Nit Ka Yee (RZN+RG) - Various Artists

ေသြးတေစၦ (၃)

ေသြးတေစၦ (၂) မွ..................

(၃)
" တံတားျဖဴ ပါလား? တံတားျဖဴ "

ကိုရဲ စီးလာေသာ ၅၁ ဘတ္စ္ကား ျပည္လမ္း တံတားျဖဴမွတ္တိုင္မေရာက္ခင္ ကားစပယ္ယာ ၏ မတိုးမက်ယ္ လွမ္းေမးသံ ျဖစ္သည္။
"ပါတယ္ .....ပါတယ္ "
ခပ္စပ္စပ္ေျဖရင္းကားတံခါးဝရွိရာသို႕ သူ နည္းနည္းတိုး ေလွ်ာက္ထားလိုက္၏။
တံတားျဖဴမွတ္တိုင္ အဆင္း လက္ပက္နာရီကို ၾကည့္ေတာ့ ေလးနာရီ စြန္းစြန္းသာရွိေသးသည္။
တမင္တကာ အိမ္မွ သူ ေစာေစာၾကိဳထြက္လာျခင္းသာျဖစ္သည္။

"ေမာင္ ၅နာရီေနာ္ ေနာက္မက်နဲ႕ ထိုင္ေနက် ေနရာမွာဘယ္ ေစာင့္ေန ေမလာခဲ့ မယ္"
ညက ဖုန္းထဲမွ ေမ့အသံကို ျပန္ၾကားေယာင္ေနျပန္သည္။

႐ုံးပိတ္ရက္ျဖစ္သည္႔အေလွ်ာက္ အပန္းေျဖသူမ်ား၊က်န္းမာေရး အတြက္လမ္းေလွ်ာက္သူမ်ားျဖင္႔ အင္းယားကန္ေဘာင္က စည္ကားလွ်က္ပင္။ ထိုင္ေနက်ခုံတန္းေလး ေပၚက သူနဲ႕ေမ အရင္တုန္းက ေရးခဲ့ေသာစာတမ္းေလး ကိုေတြ႕ေတာ့ သူပိုျပီး ဆို႔႔နစ္သြား၏။ စုံတြဲအခ်ိဳ႕ေဘးမွျဖတ္ေလွ်ာက္သြားေသာ္လည္း သူလွည္႔မၾကည္႔ျဖစ္၊အင္းယားကန္ေရျပင္ ကိုပင္ဦးတည္ခ်က္မရွိ ေငးေနလိုက္သည္။

သူ႕အေတြးထဲမွာ ေမ့ပုံရိပ္ေတြအစီအရီ ေပၚလာေနသည္။
ဒီေနရာေလး မွာ သူနဲ႕ေမ သီခ်င္းတပုတ္တူတူ ညည္း ခဲ့ၾကဖူး သည္။ အိပ္မက္တစုံ ကိုအတူတူ မက္ခဲ့ဖူးသည္။အိပ္တန္းငွတ္ ေတြကိုၾကည့္ရင္း အနာဂတ္ေတြကို ပုံေဖာ္ခဲ့ဖူးသည္။အခုေတာ့ ဒါေတြ အားလုံးဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ? သူ ယုံၾကည္ေမႇ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ အနာဂတ္တခု ျပိဳက်ခဲ့ျပီဘဲေလ။
သူ လက္ထဲမွ စာရြက္ေခါက္ေလးကို အားနဲ႕ဖိဆုပ္လိုက္ရင္း မ်က္လုံးေတြ ရီေဝလာသည္။

"ေမ........."
စိတ္ထဲမွ ေရရြတ္ရင္း မ်က္လုံးတြင္းမွ မ်က္ရည္စတခ်ိဳ႔ စီးက်လာသည္။

ဟုတ္တယ္ သူ ေမ့ကို ထပ္မေတြ႕သင့္ေတာ့။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေမ့နားမွာ သူမေနသင့္ေတာ့။ သူက ေမ့ အတြက္ ေသြးတေစၦ တေကာင္ ျဖစ္ေနနွင့္ျပီျဖစ္သည္။
သူထိုင္ေနရာမွထလိုက္ျပီး ျပဴံး သည္။ ထို အျပဴံး မွာ တခုခု ကိုေအာင္ျမင္လိုက္ေသာ အျပဴံးမ်ိဳး။
ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တခုအတြက္ ေက်နပ္သည္႔အျပဴံးမ်ိဳးပင္။
သူလက္ထဲမွာေတာ့ တစစီဆုပ္ေခ်ထားသည္႔ စာရြက္ေခါက္ေလးတခု၊
အမွန္ေတာ့ဒီစာရြက္ေခါက္ေလးမွာ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ပတ္ခန္႕က ေဆးခန္းမွ ထုတ္ေပးလိုက္ေသာ သူ႕အတြက္ ေဆးစစ္အေျဖတခုသာ ျဖစ္သည္။ထိုေဆးစစ္ခ်က္အရ သူဟာ Leukaemia ေခၚ ေသြးကင္ဆာေရာဂါ ေဝဒနာရွင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သူသိခဲ့ရသည္။
ထိုျပင္ ထိုေရာဂါေဝဒနာရွင္မ်ားသည္ ပုံမွန္ ေသြးလဲရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ခႏၵာကိုယ္အတြက္လိုအပ္သည္႔ ေသြးသြင္းမႈမရရွိပါက ေရာဂါမွာတေျဖးေျဖးပိုဆိုးလာ ႏိုင္ေၾကာင္း ဆရာဝန္ မွတဆင့္ သူသိထား၏။ တနည္းအားျဖင္႔ဆိုေသာ္ အျခားသူတေယာက္၏ ေသြးသြင္းေပးမူျဖင္႔သာ သူ အသက္ရွင္ေနထိုင္ႏိုင္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ ဒီလိုနဲ႕ သ႔ူေရာဂါ ကြၽမ္းလာသည္နွင္႔အမွ် ေသြးသြင္းမႈမ်ား စိတ္လာဦးမည္။ ထိုအခါ ေမအပါအဝင္ သူနဲ႕ ေသြးအုပ္စုခ်င္း တူသူမ်ားဆီမွေသြး ကို သူ႕အသက္ရွင္မႈအတြက္ ေလာင္စာတခုလို သြင္းယူစားသုံးရဦးမည္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ တေန႕ေတာ့ ဒီေရာဂါဆိုး ၾကီးျဖင္႔ ေလာကၾကီးမွ သူထြက္သြားရဦးမည္ျဖစ္သည္။
ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳး မွာ သူ ေမ့နားမွာ ထြက္ခြါသြားသင့္ျပီ။ သူရဲ့တစစီျဖစ္ေနတဲ့ အနာဂတ္ေတြ ေမ့ကိုမေပးခ်င္ေတာ့။ ေမ့ ကို သူ စြန္႕လႊတ္သင့္ျပီေလ....

သူေက်ာခိုင္း ျပီးထြက္လာခဲ့ျပီျဖစ္သည္။ ေမ့နဲ႕ထိုင္ခဲ့တဲ့ေနရာေလးကိုေကာ၊ ေမ့ကိုေကာေပါ့

ဟုတ္ပါသည္။ သူက သူ မက္ေနက် အိမ္မက္ထဲက ေသြးတေစၦတေကာင္ ျဖစ္သည္။ သူအသက္ရွင္ေနထိုင္မႈ အတြက္ တပါးလူမ်ား၏ ေသြးကို စုပ္ယူစားသုံးရဦးမည္။သို႔ေသာ္ သူ႕ခ်စ္သူ ၏ ေသြးကိုေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမႇ် ရက္ရက္စက္စက္ မစုပ္ ယူ ႏိုင္သည္ ႔ ေသြးတေစၦ တေကာင္ပင္တည္း။ ......

ၾကိဳးစားပါဦးမည္
ေမာင္bee -------------------- ျပီး။ --------------------------


စာႂကြင္း ။ ။ ဤဇာတ္လမ္း မွာ စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္း Hell man၏ Leukaemia သီခ်င္း ကို သီခ်င္းဝတၲဳ(MTV)အျဖစ္ တတ္သေလာက္ ခံစားဖန္တီးျခင္း သာျဖစ္သည္။ ခံစားနားဆင္ႏိုင္ရန္ စာသား နွင္႔တကြ တပါတည္း Uploadလုပ္ေပးထားပါသည္။

Leukaemia-(regular) - Hellman
~~ေျခာက္လွန္႕တဲ့အိပ္မက္ဆိုး နဲ႕ငါ့ ဘဝအသက္ရွင္ခဲ့
~ ဘာမွအတိအက်မသိတဲ့အနာဂတ္နဲ႕ ~
ဘယ္လိုအဆုံးသတ္မလဲ ေတြးလို႕မရေအာင္ငါရီေဝေနတယ္
တကယ္ကိုဆုံးျဖတ္ခက္တဲ့ကံတရားဘဲ ~~

~ မင္းတို႕ရဲ့ေသြးစက္မ်ားနဲ႕ ငါ့ကမာၻလည္ေနတယ္
ငါ့ဟာေသြးစုပ္တတ္တဲ့တေစၦတေယာက္လို
~~ျမင္ေနခဲ့တယ္မင္းတို႕အားလုံးအေတြးထဲ
````သံသရာမလည္ႏိုင္ေအာင္ ငါေလ အေဝးဆုံးေျပးထြက္ခ်င္ေပမယ္႔ ~~



cho: ေရာဂါကြၽမ္း ေနခဲ့ အားငယ္ရင္းႏြမ္းေနတယ္ ငါတေယာက္ထဲ မထားနဲ႕ ~~~
ဘဝမွာ ထေနရင္းက်ိဳးေနခဲ့ စေနရင္းဆုံးေနခဲ့
ဘယ္သူလာဖန္ဆင္းတဲ့ အ႐ႈံးေတြ ...အ႐ႈံးေတြ~~~
~~~ Leukaemia ~~Leukaemia

~~ တေငြ႕ေငြ႕နဲ႕ခမ္းေျခာက္သြားတဲ့ငါ့ ကိုယ္ထဲမွာေသြးစက္မဲ့
ငါေလအသက္ဆက္သြားဖို႕ ေလာင္စာအျဖစ္နဲ႕ ~
~~လိုခ်င္မိတယ္မင္းတို႕ေသြးေလးနည္းနည္းလာကူညီပါဦး
ငါေလအသက္ဆက္ျပီးေတာ့ရွင္ခ်င္ေသးတယ္~~


~~လိႈင္းမ်ားနဲ႕ဝမ္းဗိုက္ေပါက္ခဲ့ ငါ့ေလွငယ္ဟာဆန္ ေနတယ္
ပင္လယ္ၾကီးရဲ့ ပုတ္ခတ္ေလွာင္ရယ္သံမ်ားနဲ႕ ~`
ဘယ္ကမ္းကပ္မလဲ ဝဲဂယက္ထဲေတာ့ခ်ာခ်ာလည္ေနတယ္
~~ငါ့ေလကမ္းေရာက္တဲ့အထိေလွာ္ခ်င္ေပမယ္႔ ~~
cho:
လူ႔ဘဝေရာင့္ရဲ ေပမယ္႔ ငါ့အတြက္ခဏေလးလိုဘဲ
ငါဘယ္သူမွအက်ိဳးမျပဴဘဲ အားလုံးငါေက်ာခိုင္းခဲ့
ေသြးေတြေျခာက္ခမ္းေနခဲ့ ငါ့ကိုအေရာင္လႊင့္ေစတဲ့
လူ႕ဘဝေသမင္း လက္ထဲ ေလာကၾကီးထဲေပ်ာက္ကြယ္
~~~ Leukaemia ~~Leukaemia~~~

~~~(တေငြ႕ေငြ႕နဲ႕ခမ္းေျခာက္သြားခဲ့ လူ႕ဘဝရဲ့ေန႕ရက္မ်ားထဲ)2
~~ ~~ အက်ိဳးနည္း. ..............

ေသြးတေစၦ (၂)

ေသြးတေစၦ (၁) မွ ...........

(၂)

ကိုရဲ အိပ္ရာက ႏိုးေတာ့ ခုတင္ေပၚကပင္ ခ်က္ခ်င္းမထႏိုင္ေသး။ မိုးေရယို၍ ဟိုတကြက္ဒီတကြက္ မည္းညစ္ေနတဲ့ အခန္းမ်က္နာက်က္ကိုေငးရင္း မေန႕ည က အိပ္မက္အေၾကာင္း ျပန္စဥ္းစား ေနမိေသးသည္။ အမွန္ေတာ့ ဒီလို အိပ္မက္ ခပ္ညစ္ညစ္ ေတြ မၾကာမၾကာမက္ေနသည္ မွာ တလေလာက္ ရွိျပီျဖစ္သည္။ အိပ္မက္ က ႏိုးလာတိုင္းလည္း သူ အရင္ဆုံး ေတြးမိသည္မွာ ေမ့ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။

ေမ့ ကို သူ ဘယ္လိုဖြင့္ ေျပာရမလဲ။

" သား ေရ ၊ ကိုရဲ ႏိုးေသးဘူးလား? ထေတာ့ေလကြယ္၊ မ်က္နာသစ္ျပီး ေကာ္ဖီလာေသာက္ ခ်ည္း"

႐ုတ္တရက္ ထမင္းစားခန္းမွ ေမေမ႔ အသံေၾကာင့္ သူ႕ေခါင္းထဲမွ အေတြးေတြ ခဏလႊင့္စင္သြား၏။ ေမေမ က မနက္တိုင္းေစာေစာထ၍ ဝတ္ျပဴျခင္း၊ဘုရားေဝရာဝစၥျပဴလုပ္ျခင္း၊ေနာက္ဆုံး မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥ ျပီးသည္အထိ အိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္းတေယာက္၏ လုပ္ခင္းေဆာင္တာ မ်ားကို စနစ္တက်လုပ္တတ္သည္။ ထိုသို႔ လုပ္ျပီး တိုင္း သူ႕ ကို ယခု ကဲ့သို႕ ႏိႈးျမဲပင္။သူ သြားတိုက္ရင္းက အိပ္မက္ထဲမွ စပ္စုပ္ဖြယ္ မ်က္နာတခ်ပ္ မွန္ထဲတြင္ ဖ်တ္ခနဲေပၚလာျပန္သည္။

ေသြးတေစၦ .........သူ က ေသြးတေစၦ တေကာင္တဲ့ လား?

သူ ေခါင္းကိုခါရမ္းျပီး မ်က္လုံးကို ခဏပိတ္ထားလိုက္သည္။ မ်က္လုံးျပန္ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ မ်က္နာသစ္ထားျပီး ကာစ သူ႕ပင္ကို မ်က္နာလြင္လြင္၊....................

"ဝိႈး"

သက္ျပင္းတခ်က္ ခပ္ျပင္းျပင္း သူ မႉတ္ထုတ္လိုက္သည္။႐ုံးပိတ္ရက္ျဖစ္၍ ေကာ္ဖီေသာက္ရန္ အိမ္ေအာက္ထပ္ကို သူ ေအးေအးလူလူပင္ဆင္းလာခဲ့သည္။႐ုံးဖြင့္ရက္ ဆိုလ်ွင္ေတာင္ သူ ႐ုံးကိုသြားျဖစ္မည္မထင္။ဘယ္အလုပ္ကိုမွလည္း သူအာ႐ုံစူးစိုက္ လို႕ရမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူ႕ကိုသူသိေနသည္။

"သား ဒီေန႕ဘယ္သြားစရာရွိေသးလဲ? မေမနဲ႕ ေကာခ်ိန္းထားေသးလား?"

သူေသာက္မည့္ ခြက္ထဲသို႕ ေကာ္ဖီ ဌဲ့ေပးရင္း အေမက ေမးသည္။

"ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မရွိဘူး အေမ၊ ေမ နဲ႕ေတာ့ ညေနဘက္ေတြ႕မယ္ ေျပာထားတယ္"

သူက ေလးပင္ပင္ျဖစ္ေနသည့္စိတ္ကို အေမ မရိပ္မိေအာင္ ခပ္သြက္သြက္ေျဖျပီး ေကာ္ဖီတက်ိဳက္ လွမ္းငုံလိုက္သည္။ အေမ ကပင္ ဆက္ျပီး

"သမီးေလး ကိုလည္းေျပာလိုက္ပါဦး၊အိမ္မွာထမင္းလာ စားပါဦး လို႕၊ အေမကေခၚေနတယ္ လို႕"

အေမ က ေမ့ကိုဆိုလွ်င္ သမီးအရင္းတေယာက္လို ခ်စ္ရွာသည္။ ေမ က တည္ၾကည္သည္။ အိေျႏၵရွိသည္။ သူနဲ႕ေမ သမီးရည္းစားျဖစ္ကာစက ပင္ ေမ႔ကို ကိုရဲ တို႕တအိမ္သားလုံးကသေဘာက်ၾကသည္။ ေမ နဲ႕ သူ႕ အေၾကာင္းကို ေမ့အိမ္ကေတာ့ ေသခ်ာသိပုံ မေပၚေပ။ ေမက ၂ေယာက္အတူတူအလုပ္လုပ္ရင္း အဆင္ေျပျပီဆိုမွ ဖြင့္ေျပာၾကရန္ သေဘာတူ ထားၾကသည္။

ဒီရက္ပိုင္း ကိုရဲ ေမ နွင့္ သြားမေတြ႕တာ ေလးရက္ ရွိျပီျဖစ္၍ မေန႕ညကပင္ ေမကဖုန္းဆက္ခ်ိန္းျခင္းျဖစ္သည္။ ဒီၾကားထဲမွာ ေမ နဲ႕ေတြ႕ရင္ တခုခုအေၾကာင္း ျပကာ ေရွာင္ေရွာင္ေျပးခဲ့သည္။ အမွန္ေျပာရရင္ ဒီေန႕လည္းသူ ေမ႔ကိုသြားမေတြ႕ခ်င္။ ေမ့ အနားမွာရွိခ်င္ေပမယ္႔ ေမမသိတဲ့ အေၾကာင္းအရာတခု ေမနဲ႕ သူ႕ ၾကားမွာအခိုင္အမာရွိေနျပီကိုး။
အရင္က ဆို သူ ႐ုံးဆင္းတာနဲ႕ေမ့႐ုံးကို သြားၾကိဳျပီး အတူတူ အိမ္ျပန္ေနက်၊ တခါတေလ အိမ္တန္းမျပန္ဘဲ လွည္းတန္း လမ္းဆုံက ျမွီးရွည္ဝင္စားတတ္သည္။ ဘုရား တူတူသြားျပီး ငါးစာလိပ္စာ ဝင္ေကြၽးတတ္သည္။ကန္ေဘာင္မွာထိုင္ျပီး အင္းယားေရျပင္ထဲေနလုံးၾကီးဝင္သြားတာ ထိုင္ၾကည့္ေနၾကတတ္သည္။တခါတေလက်ေတာ့ ေမ စိတ္ေကာက္လို႕ သူေနာက္ကတေကာက္ေကာက္ လိုက္ေခ်ာ႔ ရတတ္ေသး၏။ံ

သူ ေတြးရင္း ျပံဳးမိသည္ဟု ထင္သည္။ တဆက္တည္းမွာပင္ ေမ့အတြက္ သူ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိျပန္သည္။ တဖန္အခန္းရွိရာအိမ္ေပၚထပ္သို႕ ျပန္တက္လာျပီး ကုတင္ေပၚသို႕ေလးပင္စြာ ျပန္လွဲေနလိုက္၏။ လက္ရွိအေျခအေန အတြက္ ဘာကို ဆုံးျဖတ္ရမည္ကို သူ ေဝခြဲလို႕မရျဖစ္ေနသည္

အခန္းအတြင္းနံရံကပ္ပိုစတာေပၚရွိ ေသြးတေစၦတေကာင္ကေတာ့ သူ႕ကို စိုက္ၾကည့္ေနသေယာင္ ......

ေသြးတေစၧ တေကာင္..... ဟုတ္တယ္ .....တကယ္ေတာ့ ...သူက ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ေနသည္႔

........................ ေသြးတေစၦတေကာင္ပင္တည္း။
(ဇာတ္သိမ္း ဆက္လက္ဖတ္႐ႉပါ ရန္)

ေမာင္bee

ၾကိဳးစားပါဦးမည္။

ေသြးတေစၦ (၁)

(၁)
ေျခာက္ေသြ႕ ေအးဆက္ေသာ ေဆာင္းညတည တြင္ျဖစ္သည္ ။ ရန္ကုန္ ျမိဳ႕ နွင္႔ မနီးမေဝးရွိ ဟိုင္းေဝးလမ္းမတခုေပၚတြင္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ဝန္းက်င္ခန္႕သမီးရည္းစား လူရြယ္ႏွစ္ဦး လိုက္ပါလာေသာ ကားတစီး ခပ္မွန္မွန္ ေမာင္းႏွင္လာေနသည္။

"ေမာင္ ေမ တို႕ဘယ္ကိုသြားေန တာလဲ"

တကယ္ေတာ့ သူ ကိုယ္တိုင္ပင္ ဘယ္ကိုခရီး ဦးတည္ ေနမွန္းေသခ်ာမသိပါ။ ခ်စ္သူကို လက္လႊတ္ဆုံး႐ႈံးမခံႏိုင္သည့္စိတ္ျဖင့္ သူ ေမ့ကို ခိုးရာလိုက္ဖို႕ေခၚလာျခင္းျဖစ္သည္။

"ေမာင္႔ သူငယ္ခ်င္း အိမ္ ကို ... ေမ"
ဟု ေျဖျပီး သက္ျပင္းပုန္းတခ်က္ သူ ခိုး႐ိႈက္လိုက္သည္။ေမ ကိုၾကည့္ေတာ့ ဘာကိုမွ မပူပန္သလိုပင္၊ သူ႕အေပၚထားတဲ့ ယုံၾကည္မႈကို ေမ့ မ်က္နာေပၚတြင္ သူ အတိုင္းသားျမင္ေနရသည္။ တခ်က္ခ်က္ ရွက္ေသြးပင္ ျဖာလိုက္ေသးသည္။ဒီလိုည မ်ိဳးမွာ ေမ ရင္ခုန္ေနမည္ဟု သူသိေနသည္။

ခ်စ္သူကို အျပည္႔အဝယုံၾကည္ေပးခဲ့တဲ့ ေမ၊ ခ်စ္သူနဲ႕ဆို အရာရာကိုရင္ဆိုင္ရဲတဲ ့ေမ .....
သူ ကားကို ဆက္ေမာင္းခ်င္စိတ္မရွိေတာ့။႐ုတ္တရက္ ကားရပ္လိုက္ေသာ သ႔ူကို ေမ က

" ေမာင္ ဘာျဖစ္လို႔ လဲ "
သူ လက္ညိဳး ကိုႏုတ္ခမ္းေပၚတင္ ျပီး ဘာမွမေျပာနဲ႕ဆိုသည္႔ သေဘာျဖင္႔ ေမ့ ကို ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ေမ့ကို ၾကည့္ရင္း အေစာက စိုးရိမ္မႈေတြလည္း မရွိေတာ့။ ေမ ေပးတဲ့ယုံၾကည္မႈ သာ သူ႕ ရဲ့အျမင့္ဆုံး ယုံၾကည္မႈျဖစ္လိမ့္မည္။ေမ႔ လက္ခေလး ကို သူ ဖြဖြဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။ ေမ က နားလည္ယုံၾကည္တဲ့ မ်က္ဝန္းတစုံ ျဖင္႔ ႏုတ္ခမ္းေတြကို ျပံဳးတယ္ဆို႐ုံ ျပံဳးထား၏။
ထိုအခိုက္ ေဆာင္းေလတေဝ့ တိုက္ခပ္မႈ ေၾကာင္႔ ရနံ႕တခု သူ ႐ုတ္တရက္ ခံစားမိလိုက္သည္။ ထိုရနံ႕ ၏ လံႉ႕ေဆာ္ မႉေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ တခုခုေျပာင္းလဲ ေနသည္ဟု သူခံစားေနမိသည္။ သူ ဘာျဖစ္တာလဲ ။ ကို႔ကို ကို ေမးခြန္းျပန္ထုတ္လိုက္မိသည္။ တခုခုကို ဆာေလာင္ေနသလိုလို၊ သူ ကိုယ္တိုင္ သူ႕အာ႐ုံကို ေဝခြဲလို႕မရ။ ႐ုတ္တရက္ ၾကမ္းတမ္းလာေသာ စိတ္ကို ထိန္းရင္း ကားအျပင္ဘက္ကို သူ ခ်က္ခ်င္းထြက္လိုက္မိ္သည္။ဟုတ္သည္။
ရနံ႕တခု၏ လံႉ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ သူ႕စိတ္ေတြ အလိုလိုခက္ထန္ လာေနသည္ကိုသတိျပဳမိလိုက္သည္။ ထိုရနံ႕၏ ပိုင္ရွင္မွာ သူအလြန္ခ်စ္ရေသာ သူ႕ခ်စ္သူ "ေမ" ပင္ျဖစ္သည္။ ေမနဲ႕သူ ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ေသာ သံုးနစ္တာ ကာလအတြင္း ဒီလိုခံစားမႈမ်ိဳး တၾကိမ္တခါမွမၾကံဳခဲ့ဘူးေပ။ဟုတ္သည္။သူ ဘာျဖစ္ေန သနည္း။
သူ တုန္လႈပ္ေနသည္မွာ သူ႕ခ်စ္သူကို သူကိုယ္တိုင္ ဒုကၡေပးမိမွာျဖစ္သည္။

"ေမာင္..."
ကားအတြင္းခန္းမွ ေမ ၏ ေခၚသံမွာ အနည္းငယ္တုန္ရီေနျပီး သူ႕ကိုနားမလည္ႏိုင္ျခင္း၊စိုးရိမ္ျခင္းမ်ား ျပည္႔လွံ်ေနသည္။ ႐ုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားေသာ သူ႕ပုံစံကို ေမ လည္းသတိျပဴမိေလာက္ေရာ ေပါ့။

" ေမာင္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"
ျပင္းျပစူးရွတဲ့ရနံ႕ေၾကာင့္ ေမ ကားေပၚမွဆင္းလာျပီ ဆိုသည္ကို သူလွည္႔မၾကည့္ဘဲ သိေနသည္။ သူစိတ္ေတြ အလိုလိုတင္းၾကပ္လာေနသည္။ သူကို႔သူ ထိန္းခ်ဳပ္ ႏိုင္မႈလည္း တေျဖးေျဖးေလ်ာ႔က်လာေနသည္။

".............."
ေမ က သူေနာက္မွ သိုင္းဖက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ ထိုရနံ႕၏ စြဲေဆာင္မႈ ကို ဘယ္လိုမွ တားဆီးႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ေပ။

ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္မႈ၊ ျပင္းျပ တဲ့ တပ္မက္မႈ ေၾကာင္႔ သူ၏မူလ မ်က္နာမွာ သားေကာင္ကို ေတြ႕သည္႔ဝံပုေလြ တေကာင္နွယ္႔ ၾကမ္းၾကဳပ္ စပ္စုပ္ဖြယ္အသြင္သို႕ ေျပာင္းလဲသြား၏။ သူ မ်က္လုံး မ်ားမွာနီရဲလာျပီး ပါးစပ္မွ အံစြယ္မ်ားပါ ရွည္မ်လာသည္။ျပီးေနာက္ သူ၏ရွည္လွ်ားစူးမ်ေသာအစြယ္တစုံ က သူ႔ ခ်စ္သူ၏ အိစက္ညက္ေညာေသာ လည္တိုင္ကို ထိုးေဖာက္ ရင္း ............

" အား .......................... "
မိန္းကေလးတဦး၏ စူးရွ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ အသံနက္ၾကီးတခု ........
ထိုညကား လမိုက္ည ...
ေသြးတေစၦ တေကာင္....

ညကား . . .. . ေမွာင္မိုက္ေန၏ ။

(ဆက္လက္ဖတ္႐ႉ ပါရန္......)
ေမာင္bee
ၾကိဳးစားပါဦးမည္။

X mas ည unplugged show

ခ်မ္းေအးတဲ့ ဒီဇင္ဘာ ေဆာင္းနဲ႕အတူ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ X mas ခ်ိန္ေရာက္ပါျပီ ။ ဒီလိုခ်ိန္ဆို ေမာင္bee တို႕ အိမ္မွာလူစုံသက္စုံ ဘဲ၊ ေရႊခ်ိဳ၊ခ်ီးခ်ီး၊ ခ်စ္လုံး၊ေဘာေလး စတဲ့ေမာင္ဘီးေဘာ္ေဘာ္ ေတြ စုံစုံလင္လင္ ကိုေရာက္ေနၾကျပီ။ ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္ ေက်ာ္ ကတိုင္ပင္ထားတဲ့ planအတိုင္း အိမ္ေရွ႕ ေျမကြက္လပ္မွာ Unplugged ဝိုင္းေလးတီး ျပီး ကဲၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရရင္ေတာ့ ဘာမွေတာ့မဟုတ္ X masအေၾကာင္းျပျပီး လိုင္စင္ရ ေသာက္ၾကစားၾက မည္ျဖစ္သည္။ ရာသီဥတု ကလည္း ခ်မ္းခ်မ္းေအးေအး နဲ႕ကို႔ ဘက္မွာရွိေတာ့ ကြက္တိဘဲဗ်ာ။ ခ်စ္လုံး ကေတာ့ သူဝယ္လာတဲ့ HC 0.75 ကို ၾကည့္ျပီးေက်နပ္ေနေလရဲ့။ ေရႊခ်ိဳ တေကာင္ က သူ႕ကိုသူ ခ်စ္စန္းေမာင္ လိုလို္ patronကို ပါးစပ္မွာကိုက္ျပီး တီးမယ္႔ guitar ေတြၾကိဳးညိွ ေနတယ္။ က်ေနာ္ နဲ႕ ေဘာေလးကေတာ့ ထုံးစံ အတိုင္းမီးဖိုးေခ်ာင္ မွာ အလုပ္႐ႈပ္ေနတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႕ ေဘာ္ေဘာ္ ေတြ တက္ညီလက္ညီ ျပင္ၾကဆင္ၾကရင္း ညဦးပိုင္း ေလာက္မွာေတာ့ က်ေနာ တို႕ Unplugged ဝိုင္း ေလးစဖို႕အဆင့္သင့္ျဖစ္ေနပါျပီ။ ဒီေနရာ မွာ Unplugged ဝိုင္း ဆိုလို႕ အထင္ေတာ့မၾကီးနဲ႕။ ၾကိဳးမညီတညီ ညိွထားတဲ့ guitar အေဟာင္း၂လုံး၊ျပီးေတာ့ သီခ်င္းတပုတ္ကို စဆုံး မရတဲ့ လူ ငါးေယာက္၊ Home made လက္ဖက္သုပ္နဲ႕ၾကက္ဥေၾကာ္၊ ေျမပဲတထုပ္၊အရက္ပုလင္းတလုံး ျပီးျပီေလ ဘာလိုေသးလဲ။

" လက္( စ္) စ္ စတက္ သယ္္ ႐ိႈး( စ္) စ္ "

ေဘာေလး က ေအာင္ကိုလတ္ အထာနဲ႕ထျပီး ေအာ္လိုက္ရာ တဝိုင္းလုံး ႐ုတ္တရက္ေၾကာင္ျပီး မွင္သက္သြား၏၊ အေၾကာင္းမွာ ေဘာေလး မပီတာလား အပီလြန္ျပီးေျပာတာလားေတာ့မသိဘူး။ ပါးစပ္က တံေတြးစက္ သုံးေလးစက္ခန္႕ထြက္ျပီး ခ်စ္လုံး ေသာက္မည့္အရက္ခြက္ ထဲ တန္းေနေအာင္ဝင္သြား သည္ကိုး ။

"ဝါး "

ရီ ျပီ။ တ ဝိုင္းလုံး ေဘာေလး ကိုတလွည္႔ ခ်စ္လုံး ကိုတလွည္႔ ၾကည့္ျပီး အူလိမ့္ေနေအာင္ရီ သည္။ရီမယ္ ဆိုလည္းရီခ်င္စရာ ခ်စ္လုံး ခမ်ာ သူ႕ခြက္ကို သူ မ်က္လုံးေလးကလယ္လယ္ျဖင္႔ ၾကည့္ကာ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနတာကိုး။ ျပီးမွ

"ေခြးေကာင္ ေဘာေလး၊ ပြဲစတာဒီတိုင္းစ ပါလား ဟ၊ ခုေတာ့ ၅၀၀ ဖိုးေလာက္ပါ သြားျပီ" ခ်စ္လုံး က လွမ္းဆဲ၏ ။
က်ေနာ တို႕ဆိုအရယ္လြန္ ျပီး ခုံေအာက္ေရာက္သူကေရာက္ေနျပီ။ျပီးမွအရယ္ရပ္ေအာင္မနည္းျပန္လုပ္ယူရတယ္။
ခ်စ္လုံး က မေက်မနပ္တဲ့ ေလသံနွင့္.

"ကဲကဲ စေတာ့ကြာ မင္းတို႕စမွ ငါ လည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေသာက္ရမွာ"

" လာ လာ ခ်ီးရား( စ္) "

"Merry X mas "

ခြက္မ်ားျပိဳင္တူ ကိုင္ကာ ေမာ့ခ်လိုက္ၾကသည္။တဆက္တည္းမွာပင္. 1 2 3..4

~~ ကိ ုခ်စ္ ဖူးခဲ့ တဲ့ ဟိုး အရင္ခ်ိန္ကမင္း ဟာ သိပ္ျပီး ၾကည့္လို႕ေကာင္းတာ ~~~

ေရႊခ်ိဳ က တီးေနက် အဲလက္(စ္) ၏ သက္ဆုံးထိ သီခ်င္းကို ခပ္ျမဴးျမဴးေလး တီးျပီး

သံျပိဳင္ဝိုင္းဆိုကာ X mas ည Unplugged ဝိုင္း ကန္႕လန္႕ကာ ဆြဲဖြင့္လိုက္ ၾကတယ္။
ဘယ္သူဆိုဆို မဆိုဆို ခ်စ္လုံးကေတာ့ သူ႕ HC ကို သူ တခြက္ျပီးတခြက္ ျဖိဳျပီး ေက်နပ္ေနသည္။

ဒုတိယအေနနဲ႕ ဝိုင္ဝိုင္း ၏ ေျဖသိမ္႔လိုက္, ျပီးေနာက္ မ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္ ရဲ့ ကာရံေလး
ဒီလိုနဲ႕တပုတ္ ျပီး လိုက္ တခြက္ေသာက္ လိုက္ နဲ႕ အရွိန္တက္လာလိုက္ တာ ခုႏွစ္ပုတ္ေျမာက္ big bagရဲ့ "မင္းမရွိ ေန႕မ်ား" ေရာက္ေတာ့
တီးတဲ့ က်ေနာ္ နဲ႕ေရႊခ်ိဳ လည္း လက္ကြက္ေတ ြမမွန္ေတာ့၊ လိုက္ဆိုတဲ့ သူေတြလည္း

" မင္းမခ်ိေန႕ညား ရယ္ ၊တိတ္ တတ္ ေတြ တတယ ္" ေတြဘာေတြ ျဖစ္ေနျပီ။
မမူးခံ ႏိုင္ မလား ? တက္ညီလက္ညီ ဝိုင္းျဖိဳလိုက္ၾကတာ ရွိတဲ့ပုလင္းလည္း ဖင္ကပ္က်န္ေတာ့တယ္။
အဲဒီမွာ အေစာက တခ်ိန္လုံးျငိမ္ေနတဲ့ ခ်စ္လုံးက လက္ကေလးထေထာင္ျပီး ေလးျဖဴ အိုက္တင္နဲ႕

"အားလုံး မတ္တပ္ရပ္ ေပးလို႕ရမလားမသိဘူး"

မူးေနျပီ ဆိုမွေတာ့ ဘာသိေတာ့မွာလဲ။ ထဆိုေတာ့ ထေပါ့။ အားလုံး ဒရိမ္ ဒ႐ိုင္ နဲ႕ ေရာေယာင္ ထရပ္႐ုံ ရွိေသး။

" ဒူးေကာ ေထာက္ေပးလို႕ရမလားမသိဘူး" (တိန္)

" ဟမ္ " ဘာလဲ ဟ။ မတ္တပ္ရပ္တာကထားပါေတာ့ အခု ဒူးပါေထာက္တဲ့ ေသျပီ။ ဒီ ေကာင္ ကေတာ့ စားျပီထင္တယ္။ မေထာက္ျပန္ရင္လည္း "မင္းတို႕က ေဘာ္ဒါခ်င္း ျငိဳျငင္တာ လား "ဟု ေက်းဇူးရွင္ က မ်က္ေစာင္းၾကီးထိုးျပီး ေျပာဦးမယ္ေလ။ ဆိုေတာ့ ထူးဘူး ဆိုျပီး မူးမူးနဲ႕အားလုံးျပိဳင္တူ ေထာက္ခ်လိုက္ ရေတာ့တာေပါ့။ ေရႊခ်ိဳၾကည့္ေတာ့ သေကာင္႔သားက မူးလို႕ဒူးေထာက္ ႐ုံတင္မဟုတ္ဘူး။ ေလးဘက္ပါ ပစ္ေနျပီ။
ခ်စ္လုံးက ဆက္ျပီး ပီတီတီ နဲ႕

" ဟုတ္ ကဲ့ အားလုံး Ready ဆိုရင္ အ ေနာ သီခ်င္း တပုတ္ဆို ခ်င္ပါတယ္ "

ၾကားၾကားခ်င္း အေစာက မူးျပီးဒူးေထာက္တဲ့ လူေတြ တြန္႕သြားတယ္။ တြန္႕တာလည္းမလြန္ ဘူး။ ခ်စ္လုံးဆိုတဲ့ေကာင္ က သီခ်င္းတပုပ္ မေျပာနဲ႕ ကဗ်ာတပိုက္ေတာင္ သံေနသံထား မွန္ေအာင္ရြတ္ႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။အဲလ ိုပါရမီ ရင့္သန္တဲ့ေကာင္ က ႐ုတ္တည္နဲ႕ သီခ်င္းတပုတ္ကို တေယာက္တည္း ဆိုမယ္ ဆိုေတာ့ တြန္႕လဲတြန္႕ခ်င္စရာ။

"ငဘီး ေရာ႔ တီးကြာ ငါၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္း " ဆိုကာ က်ေနာ္ကို guitar ၾကီးထိုးေပးပါေရာ။ ကဲ တီးရေတာ့မွာေပါ့ ေျပာလို႕လည္း ရမွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ "1 2 3 4"

"အ တူ သြား အ တူစား ကာ ေပ်ာ္ပါးခဲ့ ဖူး တာ ျပန္ေတြးလိုက္ တိုင္း မင္း အနား ေရာက္ လာ"

အ မယ္ သူ႕ကိုသူ အာဇာနည္ လိုလို ဘာလိုလို မ်က္လုံးမွိတ္ျပီး ဖီး အျပည့္ နဲ႕ ဟဲ ေန တာ, ဟဲ ေန တာ

ဟိုးက ၾကားရင္ ေသေလာက္တယ္.

တကယ္ ေတာ့ သူဆို ေနတာက တျခား။ က်ေနာ္ တီး တာက တပုတ္ဗ်။ ကိုလည္းတီးခ်င္ရာတီး သူလည္းဆိုခ်င္ရာဆိုဘဲ။ စဥ္းစားသာၾကည့္ ဘယ္လိုဆိုေနလဲ ဆိုတာ။ မူးေနေတာ့ သူ႕ဟာနဲ႕သူေတာ့အံကိုကိုက္ေန တာဘဲ။ ဒီၾကားထဲ ဟိုက စာသားမရလို႕ စဥ္းစားေနတာကို ခ်ီးခ်ီး ဆိုတဲ့ေကာင္က ဘုမသိဘမသိနဲ႕ ျပီးျပီ ထင္ျပီး ဝမ္းသားအားရလက္ခုပ္ထတီး ေသးတယ္။ျမန္ျမန္ျပီး ေအးေရာတဲ့။ အားေပးတာ ေျပာပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕........"က်ေနာ္တို႕ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ Xmas ညကို Xmas song နဲ႕ ႏူတ္ဆက္ခြင့္ျပဴပါ ခင္ဗ်ာ"

တကယ္ေတာ့ ေျပာသာေျပာတာ x mas song ဆိုတာတေကာင္မွရတာမဟုတ္ဘူး ။ ကိုနဲ႕ လည္း ဆိုင္မွမဆိုင္တာ။ ဒါေပမယ္႔ ေမာင္ဘီး ေဘာ္ေဘာ္ေတြေလ, သိတယ္ မဟုတ္လား? ရေအာင္ေတာ့ ဆိုျဖစ္ေအာင္ ဆိုလိုက္ေသးတယ္။ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ကိုၾကည့္ ဦး...

"Merry X mas to you all ! "

~~ဤအိမ္ ေပၚသို႕ေကာင္းခ်ီး မဂၤလာ ေရာက္ ေစေသာ္ ~~ေရာက္ ေစေသာ္ ~~~

~~ဤအိမ္ ေပၚသို႕ေကာင္းခ်ီး မဂၤလာ ေရာက္ ေစေသာ္ ~~ေရာက္ ေစေသာ္ ~~~

~~~က်န္းမာပါေစ ~~~ခ်မ္းသာပါ ေစ ~~~

ေက်းဇူးတင္ပါသည္ မိတ္ေဆြမ်ား~~~မိတ္ေဆြမ်ား~~

အဲလိုေကာင္ေတြပါဆို ....................

ၾကိဳးစားပါဦးမည္။
ေမာင္bee

ေတာင္းပန္စာ

မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ား။

ပထမ ဦးစြာ ေမာင္bee blog ကို မအားတဲ့ၾကား က လာလည္ၾက တဲ့ blogger ဦးဦး၊ေဒၚေဒၚ၊ ကိုကို၊ မမ နဲ႕ညီ ညီမေလး မ်ား၊ ေမာင္bee တင္သမႇ် post မ်ားကို မညည္းမညဴ ဖတ္ျပီး မိုက္တယ္၊ ဆက္လုပ္ ၊ ထင္ေတာင္မထင္ဘူး စသျဖင့္ ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း,ၾကိဳက္ၾကိဳက္ မၾကိဳက္ၾကိဳက္ ေျမာက္ပင့္အားေပးၾကေသာ ေဘာ္ေဘာ္မ်ား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ေျပာပါရေစ ခင္ဗ်ား။( ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ ေမာင္beeလည္း ဒါေလးေတြဘဲ အားထားေနရတာ )

ဒုတိယ အေနနဲ႕ လည္ရင္းပတ္ရင္း လမ္းၾကံဳ လို႕ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊မ်က္စိလည္ လမ္းမွားလို႕ဘဲျဖစ္ျဖစ္ အလည္ေရာက္ လာၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဗ်ာ။ ေနာက္လည္း လမ္းမွားၾကပါေစ အဲ လာလည္ ၾကပါလို႕ဖိတ္ေခၚပါတယ္။
ေနာက္ဆုံး အေနနဲ႕ commentေပးျပီး တဖုံ သံေခ်ာင္း ေခါက္ျပီး တခါ အၾကံျပဳေပးၾကေသာ မိတ္ေဆြမ်ား၊ အလည္ ျပန္ဖိတ္ေသာ blogger ညီအကိုေမာင္နမ မ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

အားလုံးက ေတာ့ ေမာင္bee တေယာက္ ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းလို႕ တမ်ိဳးေတာ့မထင္ၾကပါနဲ႕။ ေက်ာင္းျပီး ကတည္းက အလုပ္ရွာေန ရ လို႕စာမေရးႏိုင္ ျဖစ္၊ ကံအားေလ်ာ္စြာ အေမ့ရြာကို ျပန္ခြင့္ ၾကံဳလို႕တစ္လကိုးသီတင္း တဝၾကီး ေနရင္းက bolgေလာကနဲ႕ အဆက္ ျပတ္ေနရျခင္းပါ။ လူ မေရာက္ေပမယ့္ စာေရးခ်င္တဲ့စိတ္ကေတာ့ အျမဲေရာက္ ေပါ့။ ဒီအတြက္ အားလုံး အားလုံး ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

အခုအလုပ္ မရေသးေပမယ္႔ အားတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ ေမာင္bee စာျပန္ေရးပါေတာ့မယ္။
တဖန္ လာေရာက္ေျမာက္ေပးၾကဖို႕ အဲ .. အားေပး ၾက ဖို႕ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

ေလးစားစြာ ျဖင့္
ေမာင္bee